PaPos Nascentes - poéticos, psicoterapia, mentoria

Powered By Blogger

sábado, 1 de julho de 2023

EM VÓS, VOZ, CONFIO! JE VI, VOĈO, MI FIDAS!

 


na intemporalidade minha Vó sempre frisa:

aquilo a que me agarro desça como coriza

saia como catarro!

 

que camadas de orgulho e vaidade cortam o ar

fazem no peito barulho: saia já tanta coriza!

desça e flua esse catarro:

é preciso respirar!

 

aquilo que trago no peito ou que oculto no umbigo

pode trazer no disfarce o inimigo mais antigo?

ou ao mostrar sua face

é de fato meu amigo?

 

já não sei mais o que digo já não sei o que vai dentro

o que não falo ou falo – centro (onfalocentro?)

mas aqui no meu umbigo nem catarro nem coriza!

expectoro e bendigo:

venha o novo – ar ou brisa!

 

e a pele do que precisa nessa seca e nesse frio?

que eu escute essa coriza a que me agarro no vazio

venham ar e nova brisa:

eu preciso me encontrar!

 

sou meu Centro encoberto? nesse Centro me liberto?

na coragem vejo a Ponte, atravesso: Eu Sou a Fonte!

exploro então a Verdade e saio da ilusão

da separatividade!

(mas a Voz vem e me diz: se pensou estar desperto

volta lá e vai dormir! – Aquele que é o Liberto

Ele em ti seja feliz!


 *************


ekde sentempeco Avinjo ĉiam min diras:

tio kion mi alligas foriru kiel korizo

foriru kiel kataro!

 

tiu tavolo de orgojlo de vanteco aer-barila

ĉebruste krude ja bruas: foriru kruda korizo!

elire fluu tiu kataro:

bezonatas mi respiro!

 

ĉu tio ĉe mi ĉebruste tio umbilik-kaŝita

povas ĝi maske venigi l' plej antikvan malamikon?

ĉu pro vangovidigo

ŝajnas ĝi mia amiko?

 

ja ne scias kion diri ne scias pri mia penso

kion kaŝi kion diri – ĉu ene onfalocentre?

sed ĉi-tie umbilike nek kataro nek korizo!

katar-forpelo jen bondeziro:

venu nova aer’ zefiro!

 

la haŭto bezonas kion dum tiu sekeca glaci'?

al korizo mi aŭskultu la malplenon de tiu allig'

venu freŝa aer' nova briz':

bezonas mi trovi min!

 

ĉu mia kaŝita Centro ĉu ĝi liberigas min?

kuraĝe mi vidas Ponton: ĝian trair' Mi Estas Fonto!

esploras mi Veron por eliri el iluzi’

de ĉi tiu aparteco!

(sed Voĉo diras ĉe mi: se vin supozis vekiĝa 

al dormo revenu tuj! – Tiu vere Liberiga

Li en vi estu feliĉa!)

3 comentários:

  1. Interesa vorto-penso-jhonglado! (PSViana)

    ResponderExcluir
  2. "(sed Voĉo diras ĉe mi: se vin supozis vekiĝa
    al dormo revenu tuj! – Tiu vere Liberiga
    Li en vi estu feliĉa!)"
    Bedaŭrinde ĉiuj ni ankoraŭ dormas!

    ResponderExcluir

Komentarioj bonvenas. Comentários sobre poemas são bem vindos.