Páginas

quinta-feira, 20 de setembro de 2018

NUNO/ AGORA



Unika certe estas ĉi momento
neripetebla kvazaŭ nuboformo.
Tute libera kvazaŭ ja la vento,
singulareco estas ĝia normo.

Estas mi mem tia singulareco
kvazaŭ ondo ĝi mem estante maro.
Miamense aparte kuŝas eco:
la kolektiva nekonsci’ -- bizaro.

Kompleks' eble ne estu ĝia nomo
kaj ĝia eco estas la unuo.
Se ja Si Mem’ estas kvazaŭ domo,
el Unueco ne estas evoluo…

*****

É único na certa este momento
irrepetível nuvem quase forma.  
Tão livre, livre como sopra o vento,
sou singularidade como norma.

Eu mesmo, eis minha singularidade
como uma onda mesmo sendo mar.
Minha mente tem como qualidade
no inconsciente coletivo errar.

Complexo talvez não seja o nome
se tem a Unidade por mansão.
Seja o Si Mesmo aquilo que me tome:
ser na Unidade é já evolução…