PaPos Nascentes - poéticos, psicoterapia, mentoria

Powered By Blogger

9/30/13

SACANINHA / RUZATEKSTO


esquivo e safo
meu texto silencia não o grito, a dor:
e tangencia o ponto
fingindo-se abrangência

o texto se distancia
e se desvia da emergência
na hora da verdade
e se esquiva e se evade
e na fuga
largando sinais e pistas
espalha falsas palavras
semeia sinais trocados
mostra indícios camuflados

meu poema instaura círculos
e finge voltar ao início:

     - meu texto é safo e safado!

***************

sindeturna kaj ruza,
ne l’ krion, sed doloron mia teksto silentigas:
kaj la punkto tanĝetuŝa
amplekson ŝajnigas

la teksto iras for
kaj devojiĝas el danĝer’
en kriza hor’
kaj sindeturnas kaj forfuĝas
dume
forlasante signojn kaj spurojn
falsajn vortojn disas
inversajn signojn semas
kaj montras kamuflatindicojn

mia poemo ekestas cirklojn
kaj ŝajnas rekomenci:


     - mia teksto ja ruzas kaj sagacas!

9/27/13

BOA ESPERANÇA / BONA ESPERO



Aquilo que surge despencado dos campos sinuosos do futuro
nos acaricia a surpresa insana
nos aponta facas transgressoras e se faz invisível e insalubre
como bocas pantanosas e desdentadas.

O que surge urge e se refugia no orgulho enrugado 
da autoimagem
que os espelhos espalham e ocultam
agredindo memórias esguias como maquiagem desfocada:
nosso assombro desfalece no seio murcho do tempo violáceo.

Pingam da ampulheta futuros rudes por vezes sinceros e calvos
costurando infinitas possibilidades
de passados inapreensíveis como poemas enregelados e gordos
abrigados em estrofes e gorros esfiapados em relatos crespos
ou nulos ou cansados.

Quem pode desnudar o ventre dessas narrativas obesas
nos seus delírios de albatroz
em asas colibri e aragem?
Se as desnudares certa penugem sob o pó da audácia
buscará quebrar as lâmpadas
incendiar a folha fina onde meditam pirilampos.
                                                                 E daí?

Que relato com ar de poesia se denunciará tanto veracidade
como ficção entusiasmada, ainda que gringa,
ainda que ginga em desamparo?

Existiria a reversão da resposta à pergunta por vir à luz?
Onde o resgate da missão
sabidamente adormecida nas dobras akáshicas?
Onde o instante exíguo do presente
na ampulheta do desfile inábil
do porvir envelhecido?

Mantido o nome como cambiar a lâmina da destinação?
Que fisionomia assumirá a instituição
no remexer dos propósitos feridos?
Quem vestirá o atrevimento da expulsão
ardida dos tiranos?
E se a tirania viaja aderida em nosso olhar encavalado
de resíduos veterinários?

Não sei! Não sei! Mas a face
anjodemônio nos espreita abismos!  

*************************************************
Kio fulme ekfalas el sinue ontaj kampoj
nin karesas la frenez-surprizon
nin celas per ribel-tranĉiloj kaj iĝas nevideble san-damaĝa
kiel kotaj buŝoj dentomankaj.

Kio fulme urĝas kaj rifuĝas orgojle faltiĝata de la propra imago
ho! speguloj dise kaŝas, kaŝe disas,
agresante graciajn memoraĵojn kvazaŭ ŝminko mise fokusita:
nia mirego eksvenas en malŝvela sino de viola tempo.

El sablohorloĝ’ estontoj krude gutas foje sinceraj foje kalvaj
senfinajn eblecojn kudras de preteritoj nekapteblaj plu
kiel poemoj dik-frostitaj ŝirmantaj en strofoj kufaj
despecigataj dum raportoj krispaj
aŭ lacaj certe nulaj.

Kiu povos nudigi la ventron de tiuj dikegaj rakontoj
en deliroj de albatros’
kun flugiloj de kolibro kaj zefir’?
Se ilin vi nudigos ia lanugo sub l’ aŭdacpulvor’
provos frakasi lampojn
bruligi la gracifolion kie meditas lampiroj.
                                                    Kaj do?

Kiu poezieca rakonto sin montros vereco
kaj entuziasma fikcio, eĉ se fremda,
eĉ se svinge senprotekta?

Ĉu eblus la renvers’ de la respondo al demando naskiĝonta?
Kie la elaĉeto de misio
evidente endormiĝinta sur akaŝaj faldoj?
Kie la magra momento estanta
- sabla horloĝ’ de mallert’ defila
de l’ maljunigata estonto?

Se la nomo samas kiel ŝanĝi la lamenon de la destinado?
Kiun mienon montros la institucio
dum rearanĝo de vunditaj celoj?
Kiu vestos la aŭdacon de forpelo
arda de tirano?
Kaj ĉu la tirano gluate vojaĝas sur nia rigardo ĉevaleca
de bestokuracistaj spuroj?

Mi dubedubas! Sed la mieno
anĝeldemone nin spione abismas!  


9/17/13

SOL /SUN'



Confiança ou sem fiança

compaixão e sem paixão,

energia, integração!

Troca é só fofoca?

Pertencimento é cimento!

Movimento movo invento:

pulso expulso impulso.

Na Presença tem sabença

                           - sapiência!

e por isso, gratidão

é o que te dão


dentro da dignidade sou todo conexão!


[Poema composto a partir de palavras da 8ª Classe da Turma 7/BSB da DEP - Dinâmica Energética do Psiquismo] 



**********

Konfido aŭ sen garanti’

kompato kaj sen pasi’:

energias integriĝo!

Interŝanĝo klaĉas nur?

Nin cementas aparten’!

Movmovas mia invent’:

pulso forpelo impulso.

Ĉeeste saĝas klereco

                     - plensaĝeco!

Pro tio plenas dankem’

sekva donaco al vi 



Dignoplene tutkonekto iĝas mi!


[Poemo komponita ekde vortoj de la 8ª Sesio de Klaso 7/BSB de DEP - Dinamiko Energia de Psiĥismo] 

9/09/13

PER VERSOJ


per versoj persvadi
poezie jam li penis
pervorte post revadi
al poezio li revenis

persekuto ekaperis
li tamen ne komprenis
ŝtelon imagis menso
stela fariĝis l' esenco.

9/02/13

PLUVOFLUO


finfine pluvas
vivo vigle printempas
viglo vive sentempas
samtempe sereno
samtempe tempesto

verdo revenas al nesto
io venenas - foresto
ĉu io ĝenas - marĝenas
sed kio silente festas?
Esto,
Ĉeesto, kiu estas!

vigle vivo saĝas
mia koro ne aĝas
senage agas senprave pravas
kiu atente atestas?
kiu foriras? kiu restas?

rigardo singardas
emocio invadas
mildeco kaj ardo
en brusto
frustro sin lavas
okuloj larme pluvetas
vivo moviĝe pluvadas
plivigle pluvegas
sekeco ne plu
naturo jam regas
eĉ verdas la blu'
- mia vivo, mia flu'!