Páginas

segunda-feira, 26 de outubro de 2020

ESCADA/ ŜTUPARO

 

subo a escada ereta da coluna vertebral
e na altura do coração o atalho trilho
até o centro do templo ali erguido
em tijolos de luz e argamassa de pranto
ressequido e gasto
e na velha cadeira a respiração e a calma instalo
e vasto o espelho se abre em lago brilhos e imagens
despeço um pouco as sombras já grudadas
e contemplo sem julgar seu corpo
de fumaça e coisa alguma:
chamo a violeta chama da Presença Eu Sou
e o que penso que sou se evapora
e o que a escola me disse desvanece
e o que a cultura moldou se esvai em bruma
o que Eu Sou se reconhece Totalidade
e ao humano frágil me devolve
ao balbuciar este relato frágil
que me levará veloz a parte alguma
 

grimpas mi l’ eretan ŝtuparon de l’ vertebra kolumno
kaj ĉekore la padon trairas
ĝis la centro de l’ templo tie starita
de brikoj de lum’ kaj mortero
de sekega elĉerpita ploro
kaj sur la konata seĝo spiron kaj kalmon mi instalas
kaj vasta malfermiĝas la spegul’ kiel lago briloj imagoj
iom adiaŭas mi la ombrojn jam gluataj
kaj kontemplas sen juĝ’ ilian korpon de fumo
kaj nenio:
vokas mi la flamon de la viola Ĉeest’ Mi Estas
kaj kion mi pensas ke mi estas vaporiĝas
kaj kion lernejo min diris disfumiĝas
kaj kion kulturo muldis ombre vanuas
kio Mi Estas Tutecon sin rekonas
kaj al humaneco fragila min redonas
dum balbutas mi ĉi fragilan raporton
kiu min rapide portos al neniu loko


2 comentários:

  1. Bela descrição de um Nirvana pessoal!
    Sair de si mesmo para encontrar-se...
    Muito bonito!
    Obrigada, poeta!

    ResponderExcluir
  2. La mistera, unika ascendo de ĉiu homo...

    ResponderExcluir

Pripoeziaj komentarioj bonvenas. Comentários sobre poemas são bem vindos.