Páginas

quinta-feira, 9 de maio de 2013

NOVOS CAMINHOS / NOVAJ VOJOJ




quem conferiu às rosas
tanto temor, tanto espinho?
e essas pétalas cheirosas
perfumando teu corpinho?

delicadeza e carinho
(somos pessoas fogosas)
desbravam novo caminho,
estradas mais sinuosas

se tomo o não como não
e paro antes do fim
te privo da iniciação

se vejo no não um sim
me faço aço e tesão:
te abro o soneto enfim

***********************
kiu al la rozoj donis
tiom timo, tiom dorno?
ĉu ĉi petaloj bonodoraj 
vian korpeton bonodoras?

mildeco kaj korinklino
(tiom ardaj estas ni)
novan vojon traesploras
pli sinuaj, multe pli

se mi juĝas ne kiel ne 
kaj haltas antaŭ la fin'
de l' inicad' senigas vin 

se ŝajnas jes tiu ne 
iĝas mi ŝtalo seks-arde: 
vian soneton do boras mi

6 comentários:

  1. Bela soneto! Modernigo de klasika poeziformo! Gratulon!

    ResponderExcluir
  2. Denove burgxonas poemojn el viaj manoj. Bela!
    Sed la loko kie la junulino aperas en la bildo estas iom sxoka, por mi.
    Mi ne sukcesis situi tiun lokon en via poemo. Pardonu...

    ResponderExcluir
    Respostas
    1. Novaj vojoj certe estas nekonataj... Ĉu dekstren, ĉu maldekstren ankaŭ mi ne scias...

      Excluir
  3. Tre bela soneto moderna!Gratulon, Paulo!

    ResponderExcluir